حسين مير حيدر

73

معارف گياهى ( فارسى )

مىشده است [ شواليه ] . دانه‌هاى گياه به عنوان كرم‌كش [ كلكسيون پير ] . و همچنين براى معالجهء آبله [ كرووست ] . به كار مىرفته است . دم كردهء پوست درخت براى رفع اختلالات داخلى و بيمارىهاى پوستى خورده مىشود [ راك ] . از روغن دانه‌هاى گونه H . alcalae براى معالجهء روماتيسم و سل و شكستگى استخوان استفاده مىشود [ ويكانگكو ] . در مصارف داخلى روغن شولموگرا به مقدار چند قطره محلول در شير يا در يك كپسول خورده مىشود . مقدار آن از 5 قطره شروع و بتدريج ممكن است زياد شود . در موارد ضرورى با تجويز و زير نظر پزشك ممكن است حتى تا 300 قطره نيز خورده شود . در استعمال خارج براى بيمارىهاى پوستى و نظاير آن پماد 20 درصد آنكه در وازلين مخلوط شده باشد ماليده مىشود . توضيح : گياه ديگرى به نام علمى Gynocardia odorata R . Br . را نيز به زبان هندى شولموگرا گويند و روغنى كه از تخم آن گرفته مىشود نيز روغن شولموگرانا نامند . اين گياه نيز از خانوادهء Flacourtiaceae مىباشد . چون خواص روغن آن در حد روغن شولموگراى حاصل از گونهء هيدنوكارپوس مىباشد لذا براى آگاهى و شناخت خوانندهء عزيز به ذكر مختصرى از آن مبادرت مىشود . از نظر تركيبات شيميايى در دانه‌هاى اين درخت علاوه بر روغن ثابت به نام شولموگرا گلوكوزيدى به نام جينوكاردين « 1 » نيز وجود دارد . در دانه‌هاى خشك آنكه فقط حدود 9 درصد آب داشته باشد در حدود 8 / 0 درصد اسيد سيانيدريك و در دانه‌هاى تازه آن يك درصد اسيد سيانيدريك وجود دارد . اين درخت بومى هند است و بهتر است روغن شولموگراى حاصل از اين گياه را به نام « روغن شولموگراى هندى » بناميم كه از ديگر روغنها متمايز باشد . از نظر خواص و كاربرد اين روغن نيز در هند براى معالجهء جذام و بيمارىهاى پوست به كار مىرود ولى اثرش ضعيف‌تر از روغن شولموگراى جنس هيدنوكارپوس است .

--> ( 1 ) . Gynocardin